Ostatnio złapałam prawdziwego doła. Nic mi nie szło i miałam ochotę rzucić wszystko w kąt. Jednocześnie zdawałam sobie wtedy też sprawę z faktu, że niedługo wrócę do szkoły, gdzie będę musiała zwyczajnie wziąć się w garść. A że ja inspiracji praktyczni zawsze szukam w słowie pisanym zaczęłam przeglądać swoje półki w poszukiwaniu czegoś, co da mi kopa do działania. Mój wzrok bardzo szybko przykuła żółta okładka powieści Matthew Quicka pt. Prawie jak gwiazda rocka. Słyszałam o niej bardzo dużo dobrego wraz zapewnieniami, że jest to megaoptymistyczna książka, więc bez zastanowienia się za nią wzięłam.
I, JC Kochany, to było dokładnie to, czego potrzebowałam!

Kiedy brałam do ręki Niezbędnik obserwatorów gwiazd nie wiedziałam czego się spodziewać. Było to moje pierwsze spotkanie z Matthew Quickiem i miałam spore obawy. Że będzie na siłę wciśnięty wątek romantyczny. Że będzie nudno. Że mi się nie spodoba i koleżanka się na mnie fochnie.

I chyba najmniej byłam przygotowana na to co dostałam.

A otrzymałam mądrą, ciepłą i poruszającą powieść, przepełnioną przyjaźnią, kosmosem i koszykówką.